amek w Białymstoku, znany później jako Pałac Branickich, ma bogatą historię, której początki sięgają XVI wieku. W połowie tego stulecia Piotr Wiesiołowski, marszałek wielki litewski, wzniósł w Białymstoku obronny zamek w stylu gotyckim. Była to dwukondygnacyjna budowla na planie prostokąta, bez wewnętrznego dziedzińca, wzmocniona dwiema okrągłymi basztami. Zamek otaczała nawodniona fosa i umocnienia ziemne.
Na początku XVII wieku, w latach 1602-1621, zamek przeszedł przebudowę
Zamek na widokówce z lat 20. XX wieku
w stylu renesansowym, prawdopodobnie za sprawą syna Piotra, Krzysztofa Wiesiołowskiego.
W 1637 roku Krzysztof Wiesiołowski zmarł bezpotomnie, a Białystok, zgodnie z jego testamentem, stał się własnością państwa i został włączony do starostwa tykocińskiego.
Po potopie szwedzkim, w 1661 roku, król Jan Kazimierz nadał dobra tykocińskie hetmanowi Stefanowi Czarnieckiemu w uznaniu jego zasług. Po śmierci Czarnieckiego, starostwo, jako posag córki Aleksandry Katarzyny Czarnieckiej, przeszło w ręce marszałka nadwornego koronnego Jana Klemensa Branickiego, który zapoczątkował przekształcanie zamku w rodową siedzibę Branickich herbu Gryf.
W latach 1691-1697, na zlecenie Stefana Mikołaja Branickiego, przeprowadzono barokową przebudowę rezydencji pod kierunkiem architekta Tylmana z Gameren. Jedna z baszt została zaadaptowana na klatkę schodową, a w drugiej urządzono komnaty. Zmianie uległ front budowli o 180 stopni.
W połowie XVIII wieku, hetman wielki koronny Jan Klemens Branicki i jego żona Izabela z
Rekonstrukcja planu miasta z końca XVIII wieku według J.Glinki, zaczerpnięte z: 'Zabytki architektury i urbanistyki w Polsce' Warszawa 1986
Poniatowskich zlecili architektowi Janowi Zygmuntowi Deybel dalszą przebudowę pałacu. Powstała okazała barokowa rezydencja otoczona ogrodem, nazywana ""Wersalem Północy"". Budynek został podwyższony o jedną kondygnację, dodano tympanon, a wieże zwieńczono hełmami. W miejsce oficyn zbudowano skrzydła boczne na wzór francuski. Na dziedziniec w kształcie podkowy prowadziła brama ozdobiona herbem Branickich - Gryfem.
Po śmierci Jana Klemensa Branickiego, jego spadkobiercy sprzedali rezydencję królowi pruskiemu. W okresie zaboru rosyjskiego obiekt został ograbiony i zdewastowany. Po I wojnie światowej był siedzibą Urzędu Wojewódzkiego i rezydencją wojewody. W czasie wojny polsko-bolszewickiej w 1920 roku przez pewien czas był siedzibą Tymczasowego Komitetu Rewolucyjnego Polski. W czasie II wojny światowej został niemal doszczętnie zniszczony.
Odbudowa pałacu, nawiązująca do stanu z XVIII wieku, zakończyła się w 1960 roku. Obecnie w pałacu mieści się rektorat Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku. Nielicznym śladem po gotyckim
Drzeworyt według litografii Napoleona Ordy, Tygodnik Illustrowany 1877 ze zbiorów Biblioteki Instytutu Badań Literackich PAN
zamku są przesklepienia otworów w centralnej części budowli.
Włącz 3D
mek 
