oczątki zamku w Chocianowcu sięgają prawdopodobnie końca XII wieku, kiedy to wzniesiono obiekt o charakterze obronnym. W XIV wieku na jego miejscu powstał murowany zamek. Pierwotny wygląd założenia jest słabo udokumentowany, wiadomo jednak, że posiadał regularny plan prostokąta, otoczony był nawodnioną fosą oraz wałem ziemnym.
Zamek pełnił głównie funkcje administracyjne, ponieważ Chocianów, wraz z Chocianowcem, stanowił jeden majątek, a główna siedziba znajdowała się w Chocianowie.
Pod koniec XVI wieku zamek przeszedł renesansową przebudowę. Z tego okresu zachowały się profilowane, kamienne obramienia okien na parterze. Kolejne przebudowy w XVII, XVIII i pod koniec XIX wieku przekształciły zamek w pałac, zatracając jego pierwotne cechy obronne. Wykorzystano stare, grube mury, wznosząc trójkondygnacyjny,
Widok na zamek od południowego-zachodu, fot. ZeroJeden, V 2004
podpiwniczony budynek, wzmocniony w narożach przyporami. Wejście, umieszczone od wschodu, zdobił kamienny portal. Budynek zwieńczony był trzema dwukondygnacyjnymi szczytami i namiotowymi dachami.
W 1935 roku pałac zaadaptowano na siedzibę kobiecej służby pracy. Po II wojnie światowej, częściowo uszkodzony, został przeznaczony na szkołę, która funkcjonowała do 1955 roku. Następnie, opuszczony i pozbawiony opieki, zamek popadł w ruinę.
Obecnie zachowały się jedynie porośnięte krzakami ruiny. Stoją jeszcze szczytowe ściany, jednak brak dachu przyspiesza ich niszczenie. Wnętrza zamku zachowały układ z czasów renesansowej przebudowy. Widoczna jest również, częściowo zasypana fosa, która niegdyś otaczała zamek.