wór obronny w Czańcu, zlokalizowany nad potokiem będącym dopływem Soły, został wzniesiony w pierwszej połowie XVII wieku przez rodzinę Stokłowskich herbu Drzewica. Obiekt ten stanowi trójskrzydłowe założenie z wewnętrznym dziedzińcem, wzmocniony skarpami i zwieńczony renesansową attyką, przypominające miniaturę zamków bastionowych.
Elementami obronnymi założenia był otaczający je mur z narożnymi, kolistymi bastejami oraz fosa. Chociaż dwór nie byłby w stanie sprostać regularnemu wojsku, zapewniał bezpieczeństwo mieszkańcom przed bandami i łotrami.
W XVIII wieku przeprowadzono przebudowę dworu, nakładając na wszystkie skrzydła dach mansardowy kryty gontem. Niemniej jednak obecny wygląd dworu zachowuje wiele cech pierwotnej konstrukcji. Jednotraktowy piętrowy korpus budynku otacza prostokątny dziedziniec z trzech stron, a czwartą stronę zamyka arkadowa galeria. Do dziś zachowało się wiele detali architektonicznych z początków istnienia dworu, a także otaczająca go fosa oraz mur z bastejami.
Do lat 70. XX wieku dwór pełnił funkcję budynku mieszkalnego. W latach 90. został przejęty przez prywatną firmę, która rozpoczęła remont, przerwany z powodu braku funduszy. Niezabezpieczony obiekt zaczął
Sklepienie piwnic pod południowym skrzydłem, fot. ZeroJeden, X 2005
popadać w ruinę.
W roku 2008 budowla została zakupiona przez prywatnego inwestora z Bielska-Białej, który przywrócił jej dawny wygląd. Dwór stał się prywatną rezydencją, co ograniczyło jego dostępność. Główne schody wejściowe zostały usunięte i zastąpione murem, odcinając dwór od osi alei dojazdowej. Nowe wejście zostało przeniesione na tył budynku. Od strony północnej wzniesiono nową basteję, stanowiącą symetryczne odbicie zabytkowej bastei po drugiej stronie. Teren wokół dworu został zaadaptowany na ogród w stylu francuskim.