lasztor Paulinów na Jasnej Górze w Częstochowie, mimo że nie jest zamkiem, pełnił istotną rolę obronną i ma ogromne znaczenie dla historii Polski. Początki Jasnej Góry sięgają 1382 roku, kiedy to książę Władysław Opolczyk założył na wzniesieniu klasztor i sprowadził z Węgier zakonników paulinów. 22 czerwca 1382 r. udokumentowano przejęcie kościoła parafialnego w Starej Częstochowie przez szesnastoosobową grupę zakonników. Dokument fundacyjny wystawiony przez księcia pochodzi z 9 sierpnia 1382.
Nazwa ""Jasna Góra"" nawiązuje do tradycji nadawania nowym klasztorom nazw o pozytywnych konotacjach i mogła być zainspirowana macierzystym klasztorem paulinów w Budzie, również zwanym Jasną Górą. Być może pewien wpływ na tę decyzję miała
fot. ZeroJeden, VI 2008
również budowa geologiczna wzgórza wypiętrzonego na wapiennych białych skałach.
W 1384 roku książę Opolczyk ofiarował paulinom ikonę Matki Bożej, sprowadzoną z Rusi, uważaną za cudowną. Obraz ten, tradycyjnie przypisywany św. Łukaszowi, stał się celem licznych pielgrzymek i zmienił charakter posługi zakonników. W 1393 roku król Władysław Jagiełło potwierdził fundację Opolczyka i hojnie uposażył klasztor, umożliwiając budowę murowanej świątyni i zespołu budynków klasztornych w latach 30. XV wieku.
Na początku XVI wieku, z uwagi na zagrożenie napadami, rozpoczęto budowę umocnień. Wzniesiono mury obronne, wzmocnione ziemnymi nasypami i fosą. W drugiej połowie XVI wieku, z inicjatywy biskupa Stanisława Karnkowskiego i kardynała Jerzego Radziwiłła, a następnie za zgodą króla Zygmunta III Wazy, podjęto decyzję o budowie nowoczesnych fortyfikacji bastionowych. Prace te, prowadzone przez 28 lat, obejmowały wzniesienie umocnień na planie czworoboku z czterema bastionami narożnymi, otoczonych suchą fosą i mostem zwodzonym. Od roku 1652 w twierdzy
Drzeworyt według litografii Maksymiliana Cerchy, Kłosy 1865 ze zbiorów Biblioteki Instytutu Badań Literackich PAN
stacjonowała stała załoga wojskowa. Inicjatorem prac był król Zygmunt III Waza a prace kontynuował jego następca Władysław IV.
W 1655 roku, podczas Potopu Szwedzkiego, Jasna Góra stała się symbolem oporu narodowego. Wojska szwedzkie pod dowództwem Burcharda Müllera oblegały klasztor przez 48 dni. Załoga, dowodzona przez przeora Augustyna Kordeckiego, liczyła zaledwie 160 żołnierzy, 20 puszkarzy i 70 zakonników. Oblężenie Jasnej Góry stało się impulsem do wybuchu ogólnonarodowego powstania przeciw szwedzkiemu najeźdźcy.
Po zakończeniu działań wojennych przystąpiono do odbudowy umocnień. Wzmocniono główną bramę rawelinem i zbudowano arsenał. W 1717 roku odbyła się w Częstochowie wspaniała uroczystość koronacji Cudownego Obrazu, podczas której wizerunek Czarnej Madonny wzbogacono o poświęcone przez papieża Klemensa XI złote korony.
W latach 1770-1772 klasztor stał się twierdzą konfederatów barskich. Otoczony szańcami klasztor bezskutecznie
Druga brama forteczna z medaljonem króla Stanisława Augusta, litografia barwna Jan Gumowski, 1925
próbowały szturmować wojska rosyjskie. Zajęły go dopiero po upadku Konfederacji. W czasie Księstwa Warszawskiego i wojen napoleońskich Francuzi zmodernizowali i odnowili umocnienia doceniając strategiczne położenie Częstochowy. Jednak po klęsce wielkiej armii napoleońskiej w roku 1812 klasztor zostaje zajęty przez Rosjan. Na polecenie cara Aleksandra następuje likwidacja stanowisk i elementów obronnych na wałach otaczających twierdzę.
Obecnie Jasna Góra jest jednym z najważniejszych sanktuariów maryjnych w Polsce, celem licznych pielgrzymek i miejscem o ogromnym znaczeniu historycznym. Zachowały się potężne bastiony, będące świadectwem burzliwej przeszłości. W klasztorze znajdują się bogate księgozbiory, zbrojownia oraz skarbiec.
Włącz 3D
asztor Paulinów na Jasnej Górze 
