zeka Liswarta, płynąca bagnistą doliną, wyznaczała historyczną granicę między Małopolską a Wielkopolską. W rejonie Dankowa dolina rzeki ulega przewężeniu, a jej brzegi stają się wyższe. W miejscu tym usypano groblę, która spiętrzyła wodę, tworząc rozległy zalew.
Źródła pisane wspominają o istnieniu niewielkiego grodu obronnego w Dankowie już w XIII wieku. Na początku XV wieku wzniesiono na jego miejscu murowany zamek. Obecnie odtworzenie pierwotnego wyglądu zamku jest niemożliwe.
Około 1550 roku w obrębie zamku wzniesiono kościół. Tradycja lokalna mówi o wysokiej na 45 metrów wieży kościelnej, która miała być przerobiona z dawnej wieży zamkowej.
Na początku XVII wieku, około 1632 roku, Stanisław Warszycki, późniejszy kasztelan krakowski, rozpoczął przebudowę starego zamku w bastionową twierdzę. System fortyfikacji Dankowa został zaprojektowany na planie wydłużonego prostokąta z dwoma półbastionami na krótszych bokach. Na środku długiego boku od strony lądu znajdował się bastion poprzedzony wałem ziemnym. Drugi bok prostokąta, biegnący wzdłuż zalewu, posiadał dwa nieregularne półbastiony i został lekko odchylony ze względu na istniejącą zabudowę.
Wały ziemne posiadały kamienne oskarpowanie o grubości przekraczającej 2 metry. Od strony lądu twierdzę otaczała szeroka
fot. ZeroJeden, III 2002
nawodniona fosa. W południowo-zachodniej kurtynie znajdował się budynek bramy z pomieszczeniem dla straży i prawdopodobnie zwodzonym mostem. Wewnętrzna zabudowa zamku miała kształt czworoboku z dwoma bramami i dziedzińcem pośrodku. Opisy wspominają o jej obszernym i okazałym charakterze.
Dobrze ufortyfikowany i uzbrojony Danków nie był atakowany przez wojska szwedzkie podczas ""potopu"". W 1656 roku Warszycki przeprowadzał zbrojne wypady, zmuszając Szwedów do wycofania się z zajętych przez nich wcześniej zamków w Krzepicach i Pilicy. Stanisław Warszycki zmarł w 1680 roku.
Danków na krótko pozostał w rękach jego potomków. Na początku XVIII wieku stał się własnością rodów Pociejów, a następnie Wesselów. Niestety, już w 1823 roku twierdza była ruiną. Mury uległy rozbiórce na materiał budowlany. W 1851 roku nie było już śladu po zamkowej zabudowie.
Do naszych czasów zachowały się jedynie rozległe fortyfikacje bastionowe z ruiną budynku bramy, kościół oraz pozostałości murowanego budynku zwanego domem kasztelanowej. Pozostałości
Zdjęcie lotnicza, fot. ZeroJeden, IV 2022
XV-wiecznego zamku w Dankowie obejmują umocnienia bastionowe, ślady po fosach oraz resztki murów budynku mieszkalnego.
Włącz 3D
eka Liswarta, płynąca bagnistą doliną, wyznaczała historyczną granicę między Małopolską a Wielkopolską. 
