ierwszą warownią w Golczewie był zamek rycerski, który istniał już w XIII wieku. Do 1304 roku należał do rycerzy Ekharda i Wulfekina Smelling. Zamek składał się wówczas z murowanego, prostokątnego domu mieszkalnego, usytuowanego we wschodniej części kopca, otoczonego ziemnymi umocnieniami. Całość zajmowała obszerny kopiec na przesmyku między jeziorami. Budynek miał prawdopodobnie plan prostokąta o wymiarach około 20x9m.
W 1304 roku zamek został zakupiony przez biskupa kamieńskiego Henryka Wachholza, który zapewne dokonał niewielkich przebudów. W roku 1331 kolejną ratę wpłacił jego następca Fryderyk v. Eickstedt. W 1363 roku zamek golczewski został zastawiony kapitule katedralnej. Następnie, w 1385 roku, biskup Filip von Rehberg przekazał go archidiakonowi Filipowi von Helpte z Uznamia.
W 1402 roku zamek stał się własnością rodziny Flemmingów, którzy przejęli go za zrzeczenie się długu. W 1406 roku Flemmingowie sprzedali zamek księciu Bogusławowi VIII. Nowy właściciel rozebrał budynek mieszkalny do piwnic oraz podwyższył kopiec i powiększył jego wymiary do wielkości 40x40m.
Za panowania Bogusława VIII zamek został gruntownie przebudowany, zajmując obszar zbliżony do kwadratu. Wzdłuż południowego muru obwodowego stanął nowy budynek mieszkalny, zwany
Plan sytuacyjny zamku według Zbigniewa Radackiego [źródło]
""domem rycerskim"", o wymiarach około 25x12m. W narożniku południowo-wschodnim włączono do obwodu murów wysoką wieżę. Wieża miała siedem kondygnacji. U samej podstawy wieża zbudowana była z kamienia (cokół na rzucie 8,5x9m), a wyżej murowana z cegły. Do wysokości murów obronnych wieża miała plan kwadratu, wyżej przechodziła w formę okrągłą. Poniżej poziomu dziedzińca znajdował się loch więzienny, dostępny przez otwór w sklepieniu. Wejście do wieży umieszczono na wysokości około 6 metrów, dostępne z ganku obronnego na murach. Wjazd do zamku prowadził od północy przez leżące poniżej podzamcze.
W 1436 roku zamek ponownie przejęli biskupi kamieńscy, zastawiając go w roku 1450 rycerskiej rodzinie Ebersteinów. W 1500 roku zamek powrócił w posiadanie kapituły. Po sekularyzacji dóbr kościelnych w 1534 roku zamek stał się własnością książęcą. W 1637 roku na zamku zamieszkał ostatni protestancki biskup kamieński Ernest Bogusław de Croy.
Użytkowany do 1684 roku, kiedy to przeszedł w posiadanie Brandenburgii, a władze Golczewa zarządzały nim. Dokument z tego okresu opisuje czworoboczny dziedziniec zamkowy otoczony solidnym murem, z budynkiem bramnym o konstrukcji ryglowej od strony północnej, broniącym dostępu od mostu nad fosą. Pośrodku dziedzińca znajdowała się studnia.
W XVIII wieku na zamku wzniesiono zabudowania gospodarcze, w tym browar i piekarnię. W 1812 roku nastąpiła rozbiórka zamkowych murów. Do 1812 roku z zamku po kolejnych rozbiórkach pozostała już tylko wieża i nikłe fragmenty murów
Zamek w Golczewie na zdjęciu z 1910 roku
obwodowych.
Ocalała wieża zamkowa była dwukrotnie remontowana. Blanki zostały wykonane w 1895 roku, a ostrołukowy hełm w 1929 roku. Prace rekonstrukcyjne zwieńczenia wieży odbiegają od jej pierwotnego wyglądu. W latach 70. XX wieku przeprowadzono badania archeologiczne, które pozwoliły poznać fazy budowlane zamku oraz odkryć pod powierzchnią dziedzińca mury pierwszej XIII-wiecznej zabudowy. Obecnie wieża jest udostępniona zwiedzającym, a na jej szczycie znajduje się punkt widokowy. Wieża stoi na wysokim kopcu otoczonym fosą.
Włącz 3D
erwszą warownią 
