a skrzyżowaniu średniowiecznych traktów w kierunku Chocianowa, Lubina i Polkowic, w 1295 roku książę głogowski Henryk III wzniósł warowny zamek, otoczony bagnami i podmokłymi łąkami. W 1319 roku zamek przejął Henryk I, a później książę Jan Głogowski. W 1331 roku posiadłość na krótko przekazano Zygmuntowi Krzysztofowi von Rottenberg. W 1361 roku Henryk V, książę Żagania, sprzedał zamek razem z Polkowicami i Chobienią.
W 1419 roku twierdza została zniszczona przez husytów. Kolejne zniszczenia miały miejsce w XVII
Widok z lotu ptaka od południowego-zachodu, fot. ZeroJeden, X 2013
wieku. Podczas wojny trzydziestoletniej zamek został uszkodzony dwukrotnie: w 1642 roku spalony przez wojska austriackie, a następnie zniszczony przez wojska szwedzkie. Po tych wydarzeniach nie został odbudowany.
W 1744 roku pozostałości zamku wraz z dobrami stały się własnością Chrystiana von Busse, który około 1750 roku, wykorzystując zamkowe ruiny, wzniósł zbór ewangelicki. W 1884 roku dobudowano do niego, wolno stojącą wieżę w stylu neogotyckim, pełniącą funkcję dzwonnicy. W 1903 roku zbór został odrestaurowany.
Obiekt, kryjący w sobie pozostałości dawnego zamku, to trzykondygnacyjny budynek z niższymi przybudówkami wzniesiony na planie prostokąta, nakryty łamanym czterospadowym dachem. Zamek zbudowano na planie czworoboku. W podziemiach, służących jako krypta grzebalna miejscowej szlachty, zachowały się sale o gotyckich sklepieniach. Całość otacza owalny mur kamienny z neogotycką dzwonnicą. Zamek został zniszczony ponownie pod koniec II wojny światowej i do dziś pozostaje w ruinie.
Włącz 3D
skrzyżowaniu średniowiecznych traktów 
