Komorowicach w 1529 roku bogaty mieszczanin wrocławski Melchior Hirsch von Kaltenbrunn, ówczesny właściciel pobliskich Olbrachtowic, wzniósł renesansowy dwór obronny. W 1566 roku kolejny właściciel, Christoph Petsch, dobudował skrzydło mieszkalno-gospodarcze, a w 1570 roku kolejne. W ten sposób powstało trójskrzydłowe założenie na planie prostokąta, od południa zamknięte murem kurtynowym.
Pierwsze powstało obecne skrzydło zachodnie, które było najbardziej okazałe. Budynek,
Zamek w Komorowicach na zdjęciu z 1901 roku
jednopiętrowy i podpiwniczony, posiadał na parterze reprezentacyjną salę oddzieloną sienią od dwóch mniejszych pomieszczeń. Podobnie rozplanowane piętro wyposażono w wykusze latrynowe. Portal w sali głównej zdobił herb Hirschów, a okna otrzymały późnogotyckie obramienia. W skrzydle północnym mieściła się sień przejazdowa prowadząca na wewnętrzny dziedziniec oraz dwa pomieszczenia. Skrzydło wschodnie obejmowało trzy pomieszczenia, z których jedno pełniło funkcję kuchni. Dwór otaczała nawodniona fosa.
Kolejnymi właścicielami Komorowic byli m.in. Heinrich von Logau (brat biskupa wrocławskiego Kaspra von Logau), członkowie rodzin von Lüttwitz, von Schickfuss i Steiner, Christian Steinert oraz Emil von Schweinichen. Około 1700 roku do skrzydła północnego i wschodniego dobudowano korytarze z arkadami. Kolejna przebudowa dworu miała miejsce w drugiej połowie XIX wieku. Zamurowano arkady na dziedzińcu, dodano klatki schodowe oraz taras wejściowy. Zmianie uległa elewacja frontowa oraz wystrój
Zdjęcie lotnicze, fot. ZeroJeden, X 2019
wnętrz.
Do II wojny światowej Komorowice należały do spadkobierców Augusta von Schönberg. W latach 70-tych XX wieku rozpoczęto prace w celu adaptacji obiektu dla Ośrodka Szkoleniowego Hodowców Owiec, jednak nie zostały one ukończone, a pozbawiony opieki dwór popadł w ruinę. Ostatni remont dworu miał miejsce w 1971 roku.
Obecnie dwór jest własnością prywatną. Zachowały się elementy renesansowej kamieniarki, późnogotyckie sklepienia oraz portal z herbem Hirschów. Obiekt jest ciekawym przykładem nowożytnej rezydencji bogatego mieszczaństwa na Śląsku.
Zamek wzniesiono na planie podkowy, wszystkie trzy skrzydła okalające dziedziniec mają układ dwutraktowy i posiadają dwie kondygnacje, nakryte są dachem czterospadowym. Na osi środkowego skrzydła znajduje się ryzalit w formie niskiej wieży z belwederem. Na elewacjach zachowane renesansowe obramienia okien, a we wnętrzu sklepienia kolebkowe.
Włącz 3D
Komorowicach 
