ierwszy dwór w Lesku wzniósł około 1474 roku Jan Kmita, kasztelan przemyski, po uszkodzeniu rodowej siedziby Kmitów na zamku Sobień w wyniku najazdu Węgrów. Dwór ten prawdopodobnie nie posiadał elementów murowanych. W 1491 roku majątek przejął syn Jana, Stanisław.
W 1538 roku wojewoda krakowski Piotr Kmita przeniósł siedzibę rodową do Leska, co spowodowało konieczność rozbudowy drewnianego dworu. Po 1538 roku Kmita wzniósł murowaną wieżę mieszkalną. Na parterze wieża posiadała pomieszczenie przykryte sklepieniem krzyżowym, wspartym centralnie na wielobocznym filarze. Wieża ta do dziś stanowi część zachodniego narożnika zamku. Piotr Kmita zmarł w 1553 roku, nie pozostawiając męskiego potomka. Lesko przeszło w ręce jego siostry Katarzyny i jej męża Andrzeja Stadnickiego.
Około 1580 roku, za czasów Stadnickich, nastąpiła kolejna rozbudowa zamku. Wieża została obniżona o jedną kondygnację i rozbudowana w kierunku południowo-wschodnim, tworząc renesansową kamienicę zwieńczoną attyką. Pierwotne założenie obronne uzupełniały budynki drewniane.
W 1656 roku, podczas kolejnej przebudowy, umocniono zabudowania murami obronnymi na planie nieregularnego czworoboku z basztami i basteją. Na początku XVIII wieku zamek został uszkodzony podczas wojny północnej przez działania wojsk szwedzkich oraz pożar w 1704 roku.
W kolejnych latach zamek przechodził w ręce różnych rodów: Ossolińskich (do 1776 roku), Mniszchów (od 1776 roku) oraz Krasickich (od 1779 roku, aż do wybuchu II wojny światowej). W latach 1765-1771 Gotfryd Hoffman odbudował zamek dla wojewody wołyńskiego Józefa Ossolińskiego.
W 1783 roku zamek ponownie spłonął. Do
Zdjęcie lotnicze, fot. ZeroJeden, V 2023
długotrwałej renowacji przystąpiono dopiero w 1805 roku, pod kierunkiem Ksawerego Krasickiego, według projektu Wincentego Pola. W latach 1837-1838 przeprowadzono gruntowną restaurację, również według projektu Pola. Podczas tych prac rozebrano część budynków i dobudowano parterowe skrzydła z galeriami, nadając zamkowi klasycystyczny wygląd. Zamek stracił wówczas swoje obronne cechy.
Krasiccy przenieśli do Leska swoją bibliotekę z Dubiecka.
W 1914 roku pożar ponownie dotknął zamek. W 1924 roku przeprowadzono remont. Druga wojna światowa również przyczyniła się do zniszczeń.
Po wojnie, w 1956 roku, zamek został odbudowany i zaadaptowany na ośrodek wypoczynkowy. Obecnie mieści się w nim ogólnodostępny hotel. Najstarszą zachowaną częścią zamku jest przyziemie dawnej wieży mieszkalnej Kmitów, charakteryzujące się grubymi murami, małymi oknami i sklepieniem wspartym na jednym, centralnym filarze. Z dawnych umocnień obronnych zachowała się jedna z narożnych cylindrycznych baszt oraz pozostałości południowo-wschodniej
Włącz 3D
erwszy dwór 
