ierwsze wzmianki źródłowe o Łutowcu pochodzą z 1399 roku. Mimo braku wzmianki o zamku w tym dokumencie, jego istnienie w tym okresie jest prawdopodobne. Fundator zamku pozostaje nieznany, a fragmentaryczne pozostałości utrudniają określenie jego pierwotnej wielkości i rozplanowania.
Według Bohdana Guerquina, zamek w Łutowcu mógł być strażnicą wzniesioną przez Kazimierza Wielkiego, stanowiącą element systemu obronnego zachodniej granicy Królestwa Polskiego. Nowsze hipotezy sugerują
fot. JAPCOK, VIII 2002
jednak, że budowla mogła powstać później, wzniesiona przez Władysława Opolczyka w latach 70. lub 80. XIV wieku.
W 1408 roku wieś Łutowiec przeszła w posiadanie rodu Koziegłowskich. Niezależnie od fundatora, zamek wzniesiono w drugiej połowie XIV wieku, wykorzystując naturalne walory obronne terenu, w tym wysoką, urwistą wapienną skałę.
Warownia składała się prawdopodobnie z dwóch części: zamku górnego, wzniesionego z łamanego kamienia wapiennego na szczycie skały, oraz zabudowań gospodarczych u jej podnóża, otoczonych fosą i wałem. Ukształtowanie terenu sugeruje istnienie umocnień w dolnej partii.
Nie wiadomo dokładnie, kiedy zamek uległ ruinie, ale prawdopodobnie miało to miejsce na przełomie XV i XVI wieku. Być może zamek został opuszczony i rozebrany.
Obecnie jedyną pozostałością po zamku w Łutowcu jest fragment muru o długości 4,5 metra i grubości 0,6 metra, usytuowany na wapiennej skale. Brak przeprowadzonych badań archeologicznych uniemożliwia pełne odtworzenie wyglądu warowni.
Włącz 3D
erwsze wzmianki źródłowe o Łutowcu pochodzą 
