amek w Namysłowie, wzmiankowany po raz pierwszy w 1312 roku, początkowo prawdopodobnie drewniany, murowany wzniesiony został około 1360 roku na polecenie króla czeskiego Karola IV Luksemburskiego. Budowa zamku zbiegła się w czasiez fortyfikowaniem miasta. Zamek powstał na niewielkim wzgórzu, prawdopodobnie z wykorzystaniem wałów dawnego grodu, na planie owalu. Był to obiekt bezwieżowy składający się z ceglanych murów na kamiennej podmurówce oraz jednopiętrowego budynku.
Zamek w Namysłowie na zdjęciu z lat 1910-17
Wjazd prowadził od wschodu, od strony miasta. Pomimo powiązania z fortyfikacjami miejskimi, zamek od miasta oddzielała fosa, zniwelowana w XIX wieku.
W 1428 roku zamek wytrzymał oblężenie wojsk husyckich. W 1461 roku został zajęty przez wojska Wrocławia, a w 1475 roku przez wojska Macieja Korwina. Około 1489 roku, w trakcie odbudowy po zniszczeniach wojennych, od wschodu urządzono mały dziedziniec z budynkiem bramnym.
Po 1533 roku, kiedy to lenno zamkowe zostało oddane w zastaw Radzie Miejskiej Wrocławia, nastąpiła częściowa przebudowa i rozbudowa zamku. W 1534 roku wzniesiono główną bramę wjazdową z przedmurzem i mostem. W latach 1537, 1540 i 1557 przeprowadzono dalsze prace, m.in. wykonano nową więźbę dachową. W latach 1560-1569 naprawiano dachy i wzniesiono budynki gospodarcze. W 1533-40 mieszczanie wrocławscy dostawili od zachodu wąski budynek mieszkalny. Poważne zniszczenia zamku przyniosła wojna trzydziestoletnia.
W 1660 roku w budynku bramnym umieszczono więzienie. W 1703 roku zamek zakupił zakon krzyżacki,
Zdjęcie lotnicze, fot. ZeroJeden, X 2019
który utworzył tu swoją komandorię administrującą lennem zamkowym. Krzyżacy zaadaptowali wnętrza zamku na siedzibę lokalnej komandorii. W 1741 roku zamek został uszkodzony podczas ostrzeliwania miasta, a następnie odrestaurowany. Około 1771 roku powstało trzecie, południowe skrzydło, formując trapezoidalny dziedziniec. W tym czasie zburzono mur wschodni oddzielający go od dziedzińca wschodniego. W latach 1771 wzniesiono skrzydło południowe. W jednymz pomieszczeń skrzydła pd. kominek zamknięty łukiem spłaszczonym, w prostokątnej ogzymsowanej obudowie, w której zwieńczeniu owalna płycina z krzyżem i datą 1774.
Po sekularyzacji w 1810 roku zniesiono budynki gospodarcze. W 1812 roku odnowiono dachy i schody. W 1830 roku zamek przeszedł w ręce prywatne. W 1861 roku ówczesny właściciel, Hugo von Garnier z Biestrzykowic, odnowił kaplicę. W 1895 roku, po zakupieniu zamku przez właściciela browaru Haselbacha, wnętrza zostały znacznie przekształcone. W latach 1937-1939 przebudowano wnętrza w skrzydle północnym. Wzniesione na
fot. ZeroJeden, IX 2002
przełomie XIX i XX wieku budynki browaru otoczyły zamek, przez co jest on słabo widoczny.
Zamek, usytuowany na niewielkim wzniesieniu, pierwotnie otoczony fosą, posiada nieregularny wieloboczny kształt z trzema skrzydłami wbudowanymi w obwód murów. Najstarsze skrzydło północne, wzniesione około 1360 roku, posiada od strony dziedzińca prostokątny ryzalit, w którym mieściła się sień wejściowa na parterze i kaplica na piętrze. Skrzydło zachodnie dobudowano prawdopodobnie po 1533 roku. Skrzydło północne jest piętrowe z poddaszem, gdzie mieścił się ganek strzelniczy, zaadaptowany na cele mieszkalne. Podpiwniczone jest wysoko, z piwnicami sklepionymi kolebkowo z lunetami. Układ pomieszczeń jest jednotraktowy, nieregularny, znacznie przekształcony, z sienią pośrodku mieszczącą zrekonstruowaną zabiegową klatkę schodową. W sieni i niektórych pomieszczeniach stropy są belkowane, w pozostałych sufity. Z sieni na piętrze prowadzi wejście do dawnej kaplicy nakrytej sklepieniem żebrowym. Skrzydło zachodnie posiada piwnice
Zamek w Namysłowie na zdjęciu z lat 1910-20
sklepione kolebkowo z lunetami, jest jednotraktowe z pomieszczeniamiw amfiladzie.W sieni oraz sąsiednim pomieszczeniu oraz na piętrze znajdują się sufity, niektóre z fasetą, pozostałe pomieszczenia są sklepione krzyżowo i kolebkowo. Elewacje dziedzińca zostały przekształcone i scalone po 1895 roku. Okna w większości nowo przebite, prostokątne. Dachy są siodłowe, kryte dachówką.
Budynek bramny, wzniesiony w 1534 roku, powiększono w XVII wieku i nadbudowano w pierwszej połowie XVIII wieku. Jest on murowany z cegły, wzniesiony na rzucie prostokąta z węższą częścią północną, w której mieści się brama przejazdowa, oraz poszerzoną ku dziedzińcowi częścią południową, obejmującą pomieszczenia gospodarcze. Od strony dziedzińca, ponad przejazdem, znajduje się kartusz z herbem Mikołaja Jenkwitza, starosty księstwa wrocławskiego. Na dziedzińcu stoi późnorenesansowa kamienna studnia z 1600 roku, ozdobiona maszkaronami, głowami lwów i motywami roślinnymi.
Włącz 3D
mek 
