amek w Piotrowicach Świdnickich, zwany też dworem obronnym, został wzniesiony w latach 1585-1599 przez Jacoba von Zedlitz. Budowę prawdopodobnie wspierali włoscy architekci i budowniczowie. Pierwsza wzmianka o wsi „Petri Villa”, czyli domu Piotra, pochodzi z roku 1198. Była ona wtedy zapewne w posiadaniu rodu Świnków. W XIV wieku osada staje się własnością rycerską. W 1393 roku jako właściciela dóbr wymienia się rycerza Cunrada von Czirnen – von der Wezen. Potem jest w posiadaniu rodów von Liebenthal,
Widok od zachodu, fot. ZeroJeden, V 2005
von Logau , a od roku 1469 należy do rycerza Dipranda von Reibnitz.
Zamek zbudowano na planie kwadratu o wymiarach 27x29 metrów. Jest to budowla dwukondygnacyjna z poddaszem i czterema cylindrycznymi wieżami w narożnikach, nakrytymi stożkowymi dachami. Wzniesiono go z łamanego kamienia, uzupełnianego cegłą. Elewacje zdobiły dekoracje sgraffitowe. Całość nakryta była dachem siodłowym, ułożonym prostopadle do elewacji frontowej, pierwotnie wykonanym z dachówek łupkowych.
Zamek otoczony był fosą i umocnieniami ziemnymi. Wjazd prowadził od strony południowo-wschodniej przez pięcioprzęsłowy most nad fosą i ozdobny portal. Portal wykonany był z piaskowca, a nad nim umieszczono dwa rzędy szesnastu herbów rodowych zwieńczonych orłem cesarskim z gryfami. (Portal ten został skradziony w 2002 roku).
Wnętrze zamku dzieli się na trzy trakty. Na parterze środkowy trakt stanowi sklepiona sień, przebiegająca przez całą długość gmachu, z której prowadziły wejścia do komnat mieszkalnych w części wschodniej oraz kuchni
Zdjęcie lotnicze, fot. ZeroJeden, X 2019
i jadalni w części zachodniej. Piętro powtarza układ parteru. Reprezentacyjny hol na piętrze posiadał sklepienie klasztorne na gurtach. Wejścia do pomieszczeń zdobiły kamienne portale, a wiele pomieszczeń posiadało kamienne kominki. Komunikację zapewniały schody poprowadzone wzdłuż muru sieni oraz dwie klatki schodowe z kamiennymi zabiegowymi schodami. Cały obiekt był podpiwniczony, a piwnice posiadały kolebkowe sklepienia.
W roku 1600 baronowie von Zedlitz zjednoczyli kilka posiadłości rycerskich, w tym Piotrowice w jedną ordynację z siedzibą w Łażanach. Miało to na celu zapobiec podziałowi majątku w przyszłości i prawo dziedziczenia go w całości przez najstarszego męskiego potomka. W czasie wojny trzydziestoletniej (1618-1648) zamek został splądrowany i zniszczony. Von Zedlitzowie przenieśli się na stałe do Łażan, a piotrowicki dwór pełnił odtąd funkcje gospodarcze.
W 1650 roku majątek staje się własnością Otto Siegmunda von Nostitz, który w 1698 roku przeprowadza remont i niewielką przebudowę dworu. W 1716 roku Piotrowice przejął jego syn
Zdjęcie lotnicze, fot. ZeroJeden, X 2019
Carl Gottlieb von Nostitz. Po jego śmierci wdowa Beate Abigail z domu von Siegroth – Schlawkau ponownie wyszła za mąż za generała Wilhelma Dietricha von Buddenbrock. Po bezpotomnej śmierci baronowej Beate Abigail majątek trafia w ręce dalekiego krewnego jej drugiego męża hrabiego Niklasa Hermanna Friedricha von Burghauss, królewskiego szambelana, dyrektora Towarzystwa Ziemstwa Śląskiego i dziedzicznego członka pruskiej Izby Panów, który w 1799 roku przeprowadza kolejny remont dworu. Znany ze swej dobroczynności wznosi wiele obiektów dla ubogich, w tym szpital położony obok zamku.
We wrześniu 1836 roku Niklas Herman Friedrich hr. von Burghauss ponownie ustanawia majorat Łażańsk, w skład którego wchodzi wieś Piotrowice. Po bezpotomnej śmierci hrabiego, majorat przechodzi w ręce jego siostrzeńca Karla Ludwiga Friedricha Fabiana hr. von Pfeil und Klein – Ellguth, który w roku 1894 przeprowadza ostatni remont dworu, przebudowując ostatnie piętro i wieńcząc narożne wieże nowymi dachami.
Po zakończeniu II wojny światowej zamek stanowił własność Jaroszowskich
Drzeworyt Klitzscha i Rochlitzera według rysunku Theodora Blätterbauera z około 1885 roku
Zakładów Materiałów Ogniotrwałych, a od 1961 roku PGR – Zakład Łażany. Brak zainteresowania doprowadził do dewastacji. W latach 60-tych i 70-tych XX wieku przeprowadzono prace konserwatorskie, zabezpieczono sklepienia, uzupełniono ubytki i wykonano nowy dach, jednak zamek został ograbiony z ozdobnej kamieniarki.
Obecnie dwór w Piotrowicach Świdnickich jest własnością prywatną. Od niedawna należy on bowiem do Fundacji Ochrony Dziedzictwa Przemysłowego Śląska, która aktualnie prowadzi tutaj prace adaptacyjne na potrzeby powołanego do życiaMuzeum Techniki Rolniczej. Obiekt ten udostępniany jest incydentalnie przy okazji organizacji wydarzeń plenerowych (stan w 2021).
Wieś Piotrowice Świdnickie położona jest w północnej części Równiny Świdnickiej, około 15 km na północ od Świdnicy i kilka km na wschód od Strzegomia, nieco na północ od drogi krajowej 382 łączącej obydwa te miasta. Dwór stoi na północnym skraju Piotrowic, przy drodze wylotowej do Pastuchowa. Jadąc pociągiem na trasie Wrocław-Wałbrzych dwór jest widoczny po prawej stronie.
Włącz 3D
mek 
