XIII wieku, w miejscu gdzie wcześniej mógł istnieć gród, Dobiesław z Otoku wzniósł murowany zamek w Płotach. Pierwotnie była to wieża mieszkalno-obronna wzniesiona na planie prostokąta o wymiarach 12,7x16,9 m, otoczona drewnianym częstokołem i fosą. Wieża posiadała cztery kondygnacje, a jej wysokość wynosiła około 18 m. Dolna partia wieży do wysokości 6 m zbudowana została z kamienia,w wyższych partiach użyto cegły. Komunikację zapewniała ukryta w grubości muru klatka schodowa.
W roku 1284 właścicielem zamku został Ludwik Wedel, który rozpoczął budowę kamiennego muru obronnego, zastępując nim istniejący częstokół. Prace te kontynuował Jan Heydebrek, przesuwając mur o 9 m na południe. Powierzchnia zamku osiągnęła wówczas wymiary 28x45 m. Wjazd do zamku prowadził od strony miasta, prawdopodobnie przez podzamcze. W roku 1367 Płoty stają się własnością Henryka v. der Osten, który podwyższa zamkowe mury do wysokości 6 m.
W 1465 roku zamek został zdobyty i spalony przez mieszczan kołobrzeskich. Ostenowie odbudowali go, dobudowując skrzydło gospodarcze wzdłuż południowej kurtyny. Około roku 1540 obok wieży, w północno-wschodnim narożniku dziedzińca, wzniesiono dwupiętrowy budynek z jednoprzestrzennymi wnętrzami oświetlonymi dużymi oknami. Pod parapetami okien umieszczono strzelnice
Zamek w Płotach na zdjęciu z 1909 roku
kluczowe i szczelinowe. Pomiędzy pierwszym i drugim piętrem, od strony miasta, powstał wsparty na profilowanych kroksztynach wykusz.
W 1577 roku Ostenowie sprzedali zamek rodzinie Blücherów. Trzy lata później nastąpiła renesansowa przebudowa obiektu. Średniowieczną wieżę częściowo zburzono, wstawiając w to miejsce czterobiegową klatkę schodową wspartą na filarze. Południową część wieży obniżono i umieszczono w niej kaplicę zamkową. Wschodni wykusz przedłużono do ziemi, tworząc ryzalit. Od strony rzeki wybudowano dansker. Zamek stracił cechy obronne, stając się wygodną rezydencją. Powiększono okna, zamurowano strzelnice, elewacje otynkowano. Najbardziej reprezentacyjnym pomieszczeniem zamku była Sala Rycerska z dwuprzęsłowym sklepieniem wspartym na jednej kolumnie.
W XVII wieku w zamkowej fosie zbudowano budynek bramny. Pod koniec XVIII wieku rozebrano południową część dawnej wieży. W XIX wieku zamek zaczął popadać w ruinę, co pogłębił pożar w 1860 roku. W trakcie działań wojennych
Zamek na zdjęciu z 1938 roku
w 1945 roku zamek został poważnie uszkodzony.
W latach 1957-1963 przeprowadzono odbudowę i adaptację zamku na cele kulturalne. W jego wnętrzach umieszczono filię Archiwum Państwowego w Szczecinie oraz Bibliotekę Miejską. W trakcie odbudowy wyeksponowano zachowane renesansowe i gotyckie fragmenty.
Zamek w Płotach jest przykładem przekształcenia rycerskiej siedziby od wieży mieszkalno-obronnej do nowożytnej rezydencji.
Włącz 3D
XIII wieku, 
