ierwsza wzmianka o zamku w Sławkowie pochodzi z około 1289 roku. Warownię wzniesiono z inicjatywy biskupa krakowskiego Pawła z Przymankowaw latach 1280-1283. Zamek powstał w związku z rozwojem Sławkowa, który zawdzięczał go kopalniom rud ołowiu i srebra oraz położeniu na szlaku handlowym z Krakowa do Wrocławia. Biskup wdał się w konfliktz księciem Leszkiem Czarnym i został uwięziony, z tego powodu zamek nie został ukończony.
Pierwotny zamek zbudowano na planie nieregularnego
fot. ZeroJeden, VI 2000
prostokąta o wymiarach około 120 x 100 metrów. Grube mury obwodowe, o szerokości 230 cm, wzmocnione były basztami łupinowymi. Jedną z baszt wschodnich przekształcono w wieżę mieszkalno-obronną, którą otoczono siedmiometrową fosą i parkanem.
W 1289 roku, podczas wyprawy na Kraków, Henryk IV Probus zajął zamek w Sławkowie i Pieskowej Skale, powierzając je w zarząd burgrabiemu Henrykowi z Woszowa.W 1291 roku oba zamki zostały nadane królowi Czech Wacławowi II jako lenno. W tym okresie zamek i miasto Sławków, będące własnością biskupa krakowskiego Jana Muskaty, stały się głównym wsparciem dla Czechów w walce o tron krakowski z Władysławem Łokietkiem. Wacław II nadał biskupowi Muscacie w 1295 roku przywilej wznoszenia fortyfikacji wokół biskupich miast targowych.
Na początku XIV wieku, za czasów biskupa Muskaty, zamek został rozbudowany. Dostawiono zewnętrzną klatkę schodową do wieży oraz wzniesiono budynek bramny. Całość otoczono wałem ziemnym, który przykrył pierwotne mury obwodowe. Poszerzono również fosę
Widok z lotu ptaka, fot. ZeroJeden, V 2020
do 10 metrów. Miasto Sławków otoczone murami miejskimi stanowiło ośrodek oporu Jana Muskaty przeciw panowaniu Łokietka.
W 1309 roku zamek znajdował się w rękach Władysława Łokietka. W 1327 roku zamek zajęły wojska czeskie Jana Luksemburskiego, jednak interwencja króla Węgier Karola Roberta, sojusznika Łokietka, spowodowała wycofanie się wojsk czeskich. Papież Jan XXII w 1328 roku nakazał wycofanie wojsk węgierskich ze Sławkowa. Kolejna interwencja papieska spowodowała, że zamek i miasto zostały zwrócone biskupom krakowskim. W 1337 roku na zamku rezydował biskup krakowski Jan Grot.
W związku z wyczerpywaniem się złóż ołowiu pod koniec XIV wieku Sławków zaczął tracić na znaczeniu. Dodatkową przyczyną upadku były ciągłe wojny prowadzone na pograniczu Śląska i Małopolski. W latach 1433-1434 dwa najazdy husyckie spowodowały uszkodzenie zamku. Ostatecznie w 1455 roku zamek został zniszczony przez oddziały zaciężne Morawianina Jerzego Stosza z Olbrachtowic oraz Mikołaja Świeborowskiego.
W XVI wieku biskupi krakowscy
Widok z lotu ptaka, fot. ZeroJeden, V 2020
wybudowali nowy dwór od strony zachodniej poza fosą zamku. Stary zamek uległ ruinacji, a jego relikty odsłonięto w wyniku prac archeologicznych w latach 1982-1994. Do dziś zachowały się wzorowo zakonserwowane mury przyziemia wieży mieszkalnej wraz z tajnym przejściem, tzw. ""wycieczką"". W 1990 roku ruiny poddane zostały pracom konserwatorskim i zabezpieczone jako rezerwat archeologiczny.