amek w Świeciu, którego pierwsze wzmianki datowane są na rok 1329, stanowił niegdyś ważny element obronny. Został wzniesiony prawdopodobnie przez księcia świdnicko-jaworskiego Bernarda (zm. 1326) lub jego brata Henryka I (zm. 1346). Pierwotnie nazywany ""castrum Sweta"", warowny zespół pełnił funkcję strażniczą, zabezpieczając południowo-zachodnie rubieże Śląska przed zagrożeniem czeskim oraz kontrolując szlak handlowy z Łużyc do Lubania i Jeleniej Góry.
Zamek został zbudowany na planie zbliżonym do nieregularnego czworoboku, który dostosowano do ukształtowania skalnego, bazaltowego wzgórza. Głównym elementem był czterokondygnacyjny, kamienny budynek zwężający się ku zachodowi, z zaokrąglonymi narożami. Po wschodniej stronie znajdował się wewnętrzny dziedziniec górny, otoczony kamiennym murem. Północny dziedziniec dolny pełnił funkcje gospodarcze, a od południa rozciągało się podzamcze. Warownię chroniła od północy szeroka fosa, a od południa utrudniał dostęp przepływający strumień. Zewnętrzne obwarowania stanowił mur zamykający niewielkie podzamcze od południa oraz mur w części północnej, wyposażony (od XVI wieku) w niewielką basteję artyleryjską.
W 1337 roku, w wyniku układu z królem Czech Janem Luksemburskim, książę Henryk I przekazał zamek, tracąc tym samym jego strategiczne
Widok z lotu ptaka od południa, fot. ZeroJeden, X 2013
znaczenie jako warowni granicznej. W drugiej połowie XIV wieku Świecie przeszło w ręce czeskich rodów rycerskich, a od 1385 roku aż do 1638 należało do różnych linii rodu von Uechtritz. W Wielkanoc 1527 roku zamek został strawiony przez pożar, co stało się impulsem do przebudowy i modernizacji umocnień.
Po 1638 roku zamek zmieniał właścicieli, należąc kolejno do rodzin von Meurer i von Löben. W 1719 roku został sprzedany feldmarszałkowi Jakubowi Henrykowi Flemmingowi. Około tego czasu zamek dotknął kolejny pożar, po którym wzniesiono we wschodniej części dziedzińca barokowy dwór. W 1725 roku majątek nabył Jan Kazimierz Rayski, a następnie Wolf Adolph von Gersdorff.
Około 1760 roku, z powodu złego stanu technicznego, zamek został opuszczony. Kolejny pożar w 1827 roku, spowodowany uderzeniem pioruna, zniszczył dachy i wnętrza, zamieniając zamek w ruinę. Na początku XX wieku właścicielem ruin został Ernst Gütschow, który ostatecznie zrezygnował z odbudowy, wykorzystując elementy kamieniarki do przebudowy zamku
Zamek w Świeciu na pocztówce z 1928 roku
Czocha, jednak w budynku dawnego dworu zorganizował gospodę.
Po II wojnie światowej zamek przeszedł na własność Skarbu Państwa, a w latach 90. XX wieku administrowany był przez Urząd Gminy w Leśnej. Od 2002 roku jest własnością prywatną, a nowi właściciele prowadzą prace mające na celu odbudowę i rewitalizację.
Do dziś zachowały się spore fragmenty gotyckich murów obwodowych oraz wieża mieszkalna. Czytelny pozostaje dom mieszkalny z częścią sklepień i otworów okiennych oraz wieża i mury obwodowe. Przetrwały także pozostałości późniejszego pałacu i kaplicy oraz budynków gospodarczych. Wejście na teren zamku wiedzie od zachodu przez bramę z kamiennym łukiem.
Oryginalny plan zamku miał formę spłaszczonego owalu, a dominantą była kamienna wieża mieszkalna o długości około 27 metrów i szerokości 11 metrów, z niewielkim dziedzińcem w części wschodniej. Dwie niższe kondygnacje wieży posiadały sklepienia kolebkowe. Dodatkowo, w XVIII wieku na wschód od wieży wzniesiono
Ruiny części renesansowej, fot. ZeroJeden, V 2005
barokowy dwór, który dominowały duże, symetrycznie rozmieszczone okna i dekoracyjne boniowanie.
Włącz 3D
mek 
