1345 roku zakon joannitów przejął dobra pomorskie po rozwiązanym zakonie templariuszy, w tym komandorię i zamek w Rurce. Po wyborze Wilhelma Holstena na komendanta komandorii, doszło do konfliktu z rodem Wedelów, skutkującego najazdem i spaleniem zamku w Rurcew 1373 roku. W 1377 roku zakon uzyskał zgodę książąt szczecińskich na założenie nowej siedziby komandorii w Swobnicy.
Zamek w Swobnicy wzniesiono na półwyspie jeziora Grodziskiego na planie kwadratu o boku 50 metrów. Otaczały go wysokie na 15 metrów
fot. ZeroJeden, X 2014
mury zwieńczone krenelażem. W północno-zachodnim narożniku murów wzniesiono 30-metrową wieżę, graniastą do 1/3 wysokości, powyżej cylindryczną. Wejście do wieży znajdowało się na wysokości 16 metrów i było dostępne jedynie z ganku straży biegnącego po zachodnim murze, poprzez kładkę nad dwumetrowej szerokości przepaścią. Wzdłuż muru północnego znajdował się budynek mieszkalny. Dojazd do zamku prowadził przez podzamcze, oddzielone głęboką fosą przecinającą półwysep. W murze zachodnim usytuowana była brama wzmocniona budynkiem bramnym.
W połowie XV wieku zamek rozbudowano. Wzdłuż muru wschodniego wzniesiono duży dom, gdzie przeniesiono komnaty komendanta i pomieszczenia mieszkalne. Wzdłuż muru południowego powstało skrzydło gospodarcze. W starym budynku północnym, oprócz kaplicy, umieszczono zbrojownię.
W 1544 roku zamek przejął książę Filip I Pobożny, wyznaczając Andreasa von Blumenthala na komendanta. Około 1600 roku skrzydło wschodnie podwyższono o jedną kondygnację, co zapoczątkowało wzrost znaczenia funkcji
fot. ZeroJeden, III 2002
mieszkalnych nad obronnymi.
Po pokoju westfalskim w 1648 roku joannici opuścili Swobnicę, a ich posiadłości przejęli margrabiowie z rodu von Hohenzollern z Schwedt.W roku 1680 Swobnica stała się własnością księżnej Doroty Szlezwicko-Holsztyńskiej. Zleciła ona przebudowę zamku w stylu barokowym. Zburzono skrzydła północne i południowe oraz zachodni odcinek muru z budynkiem bramnym. Wzniesiono nowe budynki, przekształcając zamek w trójskrzydłową rezydencję z bogatym wystrojem wnętrz. Na początku XVIII wieku, za margrabiego Fryderyka Wilhelma von Brandenburg-Schwedt, zamek przeżywał okres świetności. Po jego śmierci w 1771 roku, a następnie śmierci jego brata Fryderyka Henryka w 1778 roku, Swobnica stała się własnością państwa pruskiego.
Pod koniec XIX wieku przeprowadzono prace renowacyjne. W murach zewnętrznych wybito otwory okienne, wzniesiono mur oporowy przed dziedzińcem i wykonano podjazd do zamku. Z wieży uczyniono platformę widokową, a wnętrza odnowiono. Na początku XX wieku Hohenzollernowie opuścili zamek
Widok od zachodu, fot. ZeroJeden, III 2002
z powodu kosztów utrzymania. Majątek został wydzierżawiony, a ostatnimi dzierżawcami przed II wojną światową była rodzina von Dassel.
Po wojnie w zamku umieszczono dyrekcję PGR-u. W latach 70. XX wieku planowano adaptację na hotel, ale zrezygnowano z powodu stanu dewastacji. Po wyprowadzce PGR-u zamek uległ dalszej ruinie. Po 1989 roku zniszczony obiekt stał się własnością prywatną, co nie poprawiło jego losu. W 2011 roku zamek przejęła gmina Banie. W 2012 roku wyremontowano dach na skrzydle wschodnim, a w 2013 roku zakończono remont wieży, którą udostępniono jako punkt widokowy.
Z pierwotnego założenia najlepiej zachowała się wieża. Widoczne są także pozostałości murów i zabudowań, których piwnice stanowią jedyne fragmenty wcześniejszych gotyckich budynków.
Włącz 3D
1345 roku zakon joannitów przejął dobra pomorskie po rozwiązanym zakonie templariuszy, 
